Piramida w środku Alp – droga na Matterhorn

Matterhorn (4478 m n.p.m.) to szósty pod względem wysokości szczyt alpejski. Położony jest on w Alpach Pennińskich, rozdzielających Włochy i Szwajcarię. Każdego roku stanowi on chętnie wybierany przez turystów cel wspinaczkowy.

Matterhorn jako jeden z najpopularniejszych szczytów świata

Matterhorn charakteryzuje się pięknym kształtem, gdyż budową do złudzenia przypomina piramidę. Z tego powodu zaliczany jest do najatrakcyjniejszych wizualnie szczytów w Alpach. Ten samodzielny skalno-lodowy szczyt alpejski, otoczony jest z każdej niemal strony polami firnowymi i lodowcami. Najwyższą ścianą, wynoszącą 1400 metry, jest ściana zachodnia. Sława szczytu Matterhorn oraz jego wygląd przyciągają wielu alpinistów. Trudności wspinaczkowe, zależnie od drogi wejścia, określa się w skali III (trudne) lub IV (bardzo trudne). Wspinacze na zdobycie szczytu najczęściej wybierają miesiące letnie oraz późną wiosnę lub wczesną jesień, jednak góra zdobywana jest również zimą. Ponieważ wyprawa na szczyt wiąże się z różnego rodzaju niebezpieczeństwami (spadające kamienie, częsta zmienność pogody, burze), alpiniści powinni być dobrze przygotowani i posiadać odpowiednie wyposażenie. Na trasach prowadzących na szczyt Matterhorn miało już miejsce wiele wypadków, a część z nich okazywała się śmiertelna. Pierwszym zespołem, któremu udało się zdobyć Matterhorn, była drużyna prowadzona przez Edwarda Whympera. Alpiniści ci stanęli na wierzchołku 14 lipca 1865 roku. Od tego czasu góra zdobywana jest regularnie, w tym również przez polskie ekipy.

Główne drogi wspinaczkowe

Na Matterhorn prowadzi ok. 30 tras, znajdujących się zarówno po stronie szwajcarskiej, jak i włoskiej. Wśród najczęściej wybieranych należy wymienić 4 głównie granie. Drogi te różnią się stopniem trudności, i tak do najłatwiejszych zalicza się grań Hörnli oraz Lion, a bardziej skomplikowane trasy prowadzą przez granie Furgen oraz Zmütt.

Grań Hörnli

Trasa jest dość długa, w niektórych fragmentach oceniana na III, a w innych na IV stopień trudności. Rozpoczyna się w miejscowości Zermatt w Szwajcarii, gdzie ze względów ekologicznych możliwe jest poruszanie się wyłącznie pojazdami uprzywilejowanymi. Skrócenie drogi możliwe jest dzięki kolejkom gondolowym, za które jednak trzeba zapłacić nawet 60 CHF w jedną stronę. Dodatkowe opłaty wiążą się z pociągami oraz parkingami, których koszt to zazwyczaj paręnaście franków. Po kilku godzinach dotrzeć można do schroniska Hörnlihütte (3260 m n.p.m.). Obok niego jest rozległe wypłaszczenie, na którym istnieje możliwość rozbicia namiotu. W pobliżu figurki Matki Boskiej (wyrytej w skale) znajduje się beczka, z której warto pobrać wodę. Ze szlaku rozpościera się przepiękny widok na Alpy, masyw Monte Rosa oraz Zermatt. W pobliżu schroniska zamontowane są różnego rodzaju ułatwienia, pomagające we wspinaczce, np. stalowe schodki, kładki oraz liny. Z tego miejsca do pokonania pozostaje praktycznie pionowa droga granią Hörnli. Na wysokości 4003 m n.p.m. usytuowany jest schron Solvey, w którym wędrowcy mogą się skryć w przypadku załamania pogody. Znajduje się tam kilka łóżek, dostępne są również koce. Po wyjściu ze schronu do pokonania jest Górna Płyta Moseley’a (około 15 metrów) oraz czerwona turnia. Następnie trasa grani prowadzi w stronę śnieżno-lodowego stoku, posiadającego ok. 40 stopni nachylenia. Na grani szczytowej znajduje się figura będącego patronem alpinistów, św. Bernarda. Figura postawiona została w 125 rocznicę pierwszego zdobycia szczytu. Końcowy odcinek trasy jest bardzo wąski i mocno eksponowany. Śmiałkowie, którym uda się zdobyć szczyt, mogą podziwiać cudowne widoki, oraz znajdujący się na wierzchołku, metalowy krzyż.

Grań Lion

Jest to południowo-zachodnia grań włoska. Z powodu większego stopnia trudności niż w przypadku grani Hörnli, wybiera ją mniejsza liczba alpinistów. Wyprawę zaczyna się w miejscowości Breuil Cervinia, skąd trasa biegnie szeroką drogą szutrową, pośród łąk. Następnie wąską ścieżką dociera się do schroniska Rifugio Duca degli Abruzzi. W położonym na wysokości 2802 m n.p.m. schronisku można odpocząć, posilić się i nabrać energii na dalszą wędrówkę na szczyt Matterhornu. Około 30 minut drogi od schroniska znajduje się pomnik Jeana-Antoine’a Carella, który jako pierwszy zdobył górę od strony włoskiej. W kolejnym etapie wędrówki należy pokonać przełęcz Colle del Leone. Po drodze mijane są rumowiska oraz pola śnieżne, a jednym z najtrudniejszych zadań jest pokonanie 10-metrowej ściany. Nocleg spędzić można w schronie Carella, wyposażonym w ok. 40 miejsc noclegowych, koce, poduszki, ławki, stoły oraz kuchenkę z gazem służącą do topienia śniegu. Opłata za nocleg wynosi tam 25 euro. Powyżej schronu znajduje się trudna, ubezpieczona linami ściana. Trasa oznaczona jest również plakietkami oraz punktami asekuracyjnymi. Jednym z najbardziej interesujących odcinków jest „Drabina Jordana”, wykonana z drewnianych belek, które połączone zostały grubą liną. Najczęściej czas dojścia na szczyt przez grań Lion wynosi ok. 4-5 godzin.

Grań Zmütt

Grań północno-zachodnia ma 3 kilometry długości i nie jest wyposażona w zbyt wiele udogodnień sprzętowych. Z tego powodu wybierana jest tylko przez najambitniejszych i bardzo dobrze przygotowanych alpinistów. Jako punkt startowy najczęściej wybierane jest Hörnlihütte. Grań Zmütt charakteryzuje się tym, iż posiada fragment śnieżny w kopule szczytowej, którego pokonanie dla większości alpinistów jest najtrudniejszym zadaniem na trasie. Zejście ze szczytu możliwe jest tylko drogą grani Hörnli lub Lion. Grań Zmütt powinno się wybierać jedynie przy stabilnych warunkach pogodowych.

Grań Furgen

Jest to grań południowo-wschodnia ciesząca się najmniejszą popularnością, ze względu na czyhające na trasie niebezpieczeństwa. Wyprawę powinno planować się na koniec sezonu. Miejscem startowym jest chatka biwakowa Bossi, a droga na szczyt trwa ok. 9 godzin, Trasa prowadzi przez wschodnią ścianę i omija ramię Furggen.

Niezbędny sprzęt wspinaczkowy

Wybierając się na Matterhorn, trzeba być właściwie przygotowanym i posiadać pełen sprzęt niezbędny do wspinaczek wysokogórskich. Należy pamiętać o takich elementach wyposażenia, jak:

  • Buty wysokogórskie

  • Odpowiednia odzież (rękawice, kurtki, polar, czapki, bielizna termoaktywna)

  • Kask

  • Raki

  • Uprzęż

  • Czekany

  • Liny wspinaczkowe

  • Karabinki

  • Przyrządy zjazdowe

  • Taśmy oraz pętle

  • Okulary lodowcowe

Matterhorn – wyprawa z przewodnikiem

Dotarcie na szczyt góry możliwe jest również w towarzystwie profesjonalnego przewodnika. Tak organizowane wyprawy trwają zazwyczaj kilka dni, a do ich kolejnych etapów zaliczają się:

  • Wyjazd oraz nocleg w miejscowości Zermatt

  • Dotarcie na miejsce i nocleg w schronisku Hörnli

  • Atak szczytowy

  • Powrót

Przewodnicy wysokogórscy mają możliwość udostępniania niezbędnego do wspinaczki sprzętu. Koszt takiej wyprawy to kilka tysięcy złotych (zależnie od przewodnika), a cena obejmuje m.in.: transport, noclegi, ubezpieczenia oraz koszty organizacyjne. Przed wyruszeniem na Matterhorn istnieje możliwość udziału w 2-dniowym warsztacie w Tatrach. Klienci zdobywają tam wiedzę o poruszaniu się w terenie kruchym i eksponowanym oraz poznają podstawy asekuracji.

Noclegi w okolicy

Wybierając się na Matterhorn, należy zabrać ze sobą namiot oraz śpiwór. Nie wiadomo bowiem, jakie będą warunki atmosferyczne i, kiedy dojdzie do zmiany pogody. Wspinacze najczęściej rozbijają namioty w pobliżu schroniska Hörnlihütte lub spędzają nocleg w schronie Solvey’a. U podnóża góry również znajdują się schroniska oraz miejsca biwakowe. Do najpopularniejszych należą: schronisko Abruzzi, Carrel, biwak Bossi i hotel Schwarzsee.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here