Giewont

Masyw Giewontu to prawdopodobnie jeden z najbardziej charakterystycznych elementów tatrzańskiego krajobrazu. Wizyta w Zakopanem niemal zawsze zaczyna się od zwrócenia uwagi na to, czy w dniu naszego przyjazdu pogoda pozwala na dostrzeżenie legendarnego krzyża, którego historia sięga początków dwudziestego wieku.


Położenie

Giewont położony jest w Tatrach Zachodnich. Wznoszący się na wysokość 1894m n. p. m. góruje nad Zakopanem i jest z niego doskonale widoczny. Masyw składa się w istocie z trzech części – Wielkiego Giewontu (1894m), Małego Giewontu (1728m) i Długiego Giewontu (1876m), pomiędzy którymi znajdują się przełęcze, których liczba jest na tyle duża, że czyni Giewont jednym z najniebezpieczniejszych szczytów po polskiej stronie Tatr. Turystycznie szczyt dostępny jest od strony południowej i stanowi doskonały cel na jednodniową wycieczkę.

Jak dotrzeć na Giewont?

Na szczyt prowadzą trzy różne ścieżki. Pierwsza z nich wiedzie od strony Kasprowego Wierchu. Z niego kierujemy się w stronę Kopy Kondrackiej, przemierzając względnie płaski teren i ciesząc się niesamowitymi widokami. Potem schodzimy na Kondracką Przełęcz, a następnie wspinamy się na Giewont. Szlak z Kasprowego to około 2 godziny drogi.
Alternatywą jest popularny szlak żółty, prowadzący z Gronika przez Dolinę Małej Łąki, aż do Kondrackiej Przełęczy, skąd wchodzimy szlakiem niebieskim na szczyt. Wycieczka z Gronika na Giewont to około 3,5 godziny.

Wiele osób wybiera również wyprawę szlakiem czerwonym Doliną Strążyską, wzdłuż Strążyskiego Potoku. Podejście po kamieniach jest dość trudne, ale w zamian będziemy mieli okazję zobaczyć wodospad na potoku Strążyskim.

Historia krzyża

Krzyż na Giewoncie stanął w roku 1901. Jego poświęcenie odbyło się dokładnie dnia 19.08.1901r. Sam pomysł pojawił się rok wcześniej w głowie Księdza Kazimierza Kaszelewskiego, który na wzór tradycji Włoskiej, zaproponował wzniesienie krzyża na pamiątkę kończącego się starego i rozpoczynającego się nowego stulecia. W roku 1971 – w 70-tą rocznicę powstania krzyża, zakopiańska młodzież udała się na szczyt celem upamiętnienia tego wydarzenia. Dziś krzyż na Giewoncie jest symbolem nierozerwalnie związanym z Tatrami.

Śpiący rycerz

Legenda głosi, że Giewont miał sześciu braci i sześć sióstr. Każde z nich zajęło się tym, w czym czuło się najlepiej – Giewont, jako najsilniejszy i najbardziej postawny, postanowił zostać rycerzem, by zadbać o bezpieczeństwo matki i rodzeństwa. Jedna z sióstr spodobała się swego czasu królowi Mrozowi, czemu Giewont był przeciwny, czym wywołał gniew Króla. Ten zaś, wspólnie ze swoją kochanką Zimą, postanowił się zemścić. Giewont, omamiony pięknem Zimy, nie potrafił się bronić. Gdy Król Mróz zamroził ziemię pod nogami rycerza, Giewont runął, powalony przez podwładnych króla, zapadając w kamienny sen. I tak śpi po dziś dzień.