Jestem wciąż w Sydney i napięcie rośnie. Dotarła moja łódka przetransportowana z Gdyni do Sydney przez firmę Nautiqus. Niestety odebranie jej nie jest łatwe. Nie mogę sprawdzić jaki jest jej stan, czy w trakcie transportu nic się nie uszkodziło. Arek Pawełek, kiedy transportował swoją łódź do Chile, opowiadał mi, że uszkodziła mu się jedna z komór pontonu, którym później opływał Przylądek Horn. Mam nadzieję, że taka historia mnie nie spotka.

Po blisko 3 miesiącach znów jestem w Sydney. Po pokonaniu 4300km (samym tylko rowerem) przemierzeniu kontynentu, oraz po przemierzeniu Wilsons Promontory w celu obserwacji fali przybojowej znalazłem się w Sydney. Jestem u moich przyjaciół Danuty Miszczuk, która 20 lat temu wyjechała z mojego rodzinnego miasta Kętrzyn. Teraz rozmawiamy o naszych stronach, wspominam Mazury, które tak samo kocham jak Gdynię.

Od dwóch dni jestem w Melbourne. Dziś odwiedziłem Wilsons Promontory, półwysep w stanie Wiktoria, który jest najdalej na południe wysuniętą częścią kontynentu australijskiego. Odkryto go i nazwano prawdopodobnie przez kupca Tomasza Wilsona zanim jeszcze założono stolicę Wiktorii, Melbourne.

Po pokonaniu ponad 4 tys.km dotarłem nad ocean i do Adelaide. Zakończyłem etap przeprawy przez Australię z Północy. Przez Zachodnią Australię - Kimberley do Newman, później przeprawa pieszo-samochodowa pustynią Gibsona, bo rozwożąc wodę przemierzyłem ją z Bogusławem Stańczykiem, później 170 km pieszo z wózkiem. Ostatni etap - droga do Adelaide był "z górki".

Dziś pokonałem rekordowe 150km! Było ciężko, bo długa trasa pod górkę, ale się udało. Jutro planuję dojechać do Port Augusta, nad Zatoką Spencera. Miasto to jest piątym najbardziej zaludnionym miastem Australii Południowej.

Kolejnym moim przystankiem jest Coober Pedy - miejscowość znana z wydobycia najcenniejszych, a tym samym najdroższych opali. Dziennie pokonuję ok 130-140 km (przeważnie pod wiatr) i wiem, że więcej raczej nie dam rady. Liczę, że do Adelaide dotrę 2 sierpnia. Czeka na mnie tamtejsza Polonia. Ludzie spotkani kiedyś przypadkowo w marinie w Gdyni (choć podobno nie ma przypadków) zaoferowali mi nocleg. Zatrzymam się u nich 2-3 dni.

Dotarłem dziś do Erldundy, położonej przy przecięciu dróg płn-płd Stuart Highway i Lasseter Highway. Będę stąd zmierzał w kierunku Adelaide, choć to jeszcze spora odległość, bo ponad 1000km. Czerwony piasek i pustynne równiny otaczające Erldunda, jak większość środkowej Australii, tworzą dość monotematyczny pejzaż i cywilizacja jest coraz bardziej namacalna.

600km pokonanych bezdroży przez centralną Australię ziemi Aborygenów. Było ciężko, bo codziennie piach w ustach, słońce wypala mózg. Mimo to dziennie udawało mi się pokonać 100km. Myślę, że przydało się ukończenie maratonu na Śląsku. To mnie wzmocniło, poza tym przeprawa z Darwin do Newman też zrobiła swoje. To nogi decydowały o sile napędu mojego rumaka. Rower spisywał się bardzo dobrze, nawet nie złapałem ani jednej ,,gumy". To już sukces sam w sobie.